Ik wil mijzelf geen Kunstenaar noemen. Ik hoor veel liever beeld maker. Een mens dat hier en daar beelden bij elkaar zoekt. Letterlijk van de straat, uit mijn hersenen en vanuit mijn gevoel. Deze mix van ervaringen en impulsen komt ergens binnen in mijn lichaam samen en wil zich een weg naar buiten banen. Je krijgt een adrenaline rush. Je hart begint je bloed steeds wilder door je aders te laten stromen. Je vingers beginnen te tintelen. Je ziet iets voor je, achter je ogen. Je voelt een moment herinnering.
Wat hier gebeurt is waar mijn leven voor staat. Het moet eruit. Ik wil dit delen met mijzelf. Ik wil het zien en ondergaan wat zich in mij afspeelt. Op deze manier leer ik mezelf steeds beter kennen. Doordat ik uit zo'n persoonlijke belevenis iets beeldends laat ontstaan kunnen andere mensen dit met mij delen. Schoonheid, herkenning, afschuw, blijdschap, melancholie, verwondering, verdriet en vele dingen meer kunnen worden meebeleefd. Menselijke eigenschappen.
Aardse creaties die door elk mens zijn te maken. Het is geen kunst, het leven is je gegeven dus leef het, zo bewust als je kan. Mijn werken zijn een vertaling van een persoonlijk levenspad; tijdloze creaties die als herinnering aan me voorbij flitsen. Ik zie een beeld, een sfeer, een schaduw, een lichtval, in de realiteit. Ik kader die realiteit in met een scherp oog voor compositie. Soms pas ik elementen, kleuren of contrasten aan om het beeld nog pakkender te maken. Het afgebeelde is afhankelijk van een speciaal moment, waarin ik er iets eeuwigs van maak. Onverklaarbare gebeurtenissen, de natuur in al haar kracht, het ontastbare. Dat is kunst voor mij. Goddelijk en intrigerend. En dat is hoe het moet blijven, ongrijpbaar, dat is het spel dat wij spelen. Ik maak geen kunst, ik speel het spel dat leven heet.
I don't want to label myself as a maker of Art. I'd rather hear the word image maker. A human being that grabs images from anywhere. Literally from the street, from my brain and through my feelings. This mix of experiences and impulses enters my body somewhere and comes together. It wants and needs to find a way out. You get an adrenaline rush. Your heart starts to pump your blood harder through your veins. Your fingers start to itch. You see something in front of you, behind your eyes. A moment of recalling.
What happens here is what my life is about. It has to get out. I want to share this with myself. I want to see it and submit to what's going on inside of me. This makes me learn more about me. By creating something visual out of this personal experience, other people can share this with me. Beauty, a reminder, disgust, happines, melancholy, wondering, sadness and lots of other things can be found. Human behaviour.
Earthly creations that can be made by every person. It is no art, life has been given to you so live it, as concious as you can. My works are a translation of a personal path of life; timeless creations flashing by like memory. I see an image, an atmosphere, a shadow, a lightfall, in reality. I frame that reality with a sharp eye for composition. Sometimes I change elements, enhance color or contrasts to make the created image even more catchy. What is portrayed depends on a special moment, in which I make it everlasting. Undeclarable happenings, nature with all her power, the untouchable. That is what to me art is. Divine and intriging. And that is how it has to stay, uncatchable, that is the game we play. I don't make art, I play the game called life.
Thank you for visiting.